چرا استفاده از شیرهای دروازه در خطوط لوله اکسیژن ممنوع است؟

با توجه به مقررات مواد سوپاپ در GB 16912 اکسیژن و مقررات فنی ایمنی گاز مرتبط ، هنگامی که فشار بیشتر از 0.1MPa باشد ، استفاده از آن کاملاً ممنوع استسوپاپ های دروازه ایهنگامی که فشار بین 0.1 و 0.6MPa است ، دیسک سوپاپ باید از فولاد ضد زنگ ساخته شود. هنگامی که فشار بین 0.6 و 10MPa است ، باید از دریچه های ساخته شده از تمام آلیاژهای مبتنی بر مس یا فولاد ضد زنگ استفاده شود. هنگامی که فشار از 10MPa بیشتر باشد ، دریچه ها باید از تمام آلیاژهای پایه مس ساخته شوند.

در سالهای اخیر ، با افزایش مصرف اکسیژن ، اکثر کاربران اکسیژن از خطوط لوله اکسیژن برای انتقال اکسیژن استفاده کرده اند. سوزاندن و حوادث انفجاری خطوط لوله اکسیژن و دریچه ها از زمان به زمان خطوط لوله طولانی و توزیع گسترده ، همراه با باز شدن ناگهانی یا بسته شدن سریع سوپاپ ها ، اتفاق می افتد. بنابراین ، به طور جامع از خطر و خطر پنهان خط لوله اکسیژن و انجام اقدامات مربوطه بسیار مهم است.

تجزیه و تحلیل احتراق و انفجار چندین خط لوله و شیر اکسیژن مشترک

1. اصطکاک بین زنگ ، گرد و غبار و سرباره جوشکاری در خط لوله و دیواره داخلی خط لوله یا دریچه شیر باعث ایجاد درجه حرارت بالا و سوختگی می شود. این وضعیت به نوع ، اندازه ذرات و سرعت جریان هوا ناخالصی ها مربوط می شود. سوختن اکسیژن پودر آسان است. هرچه اندازه ذرات ریزتر باشد ، نقطه اشتعال کمتر می شود. هرچه سرعت گاز بیشتر باشد ، احتراق آسانتر می شود.

2. مواد نقطه اشتعال کم مانند گریس و لاستیک در خط لوله یا دریچه وجود دارد که در دمای بالا تا حدی مشتعل می شوند.

نقاط احتراق چندین ماده قابل احتراق در اکسیژن تحت فشار طبیعی به شرح زیر است:

3. دمای بالا تولید شده توسط فشرده سازی آدیاباتیک ، مواد قابل احتراق را می سوزاند.
به عنوان مثال ، فشار در جلوی شیر 15MP و درجه حرارت 20 است°C ؛ فشار پشت شیر ​​0.1MPa است. اگر شیر سریع باز شود ، دمای اکسیژن پشت شیر ​​می تواند به 553 برسد°C طبق فرمول فشرده سازی آدیاباتیک ، که نقطه اشتعال بعضی از مواد را افزایش داده یا از آن فراتر رفته است.

4- پایین ترین نقطه اشتعال قابل احتراق در اکسیژن خالص فشار قوی ، القای احتراق خطوط لوله و دریچه های اکسیژن است.
خطوط لوله و شیرهای اکسیژن در اکسیژن خالص با فشار بالا بسیار خطرناک هستند. آزمایشات نشان داده است که انرژی انفجار آتش با مربع فشار متناسب است ، که تهدید بزرگی برای خطوط لوله و دریچه های اکسیژن است.

اقدامات پیشگیرانه
1. طراحی باید مطابق با مقررات و استانداردهای مربوطه باشد.
این طرح باید مطابق با مقررات مربوط به مقررات مختلف برای خطوط لوله اکسیژن شرکتهای آهن و فولاد باشد که توسط وزارت متالورژی در سال 1981 ، مقررات فنی ایمنی گاز اکسیژن و گاز مرتبط (GB16912-1997) و مشخصات طراحی ایستگاههای اکسیژن (GB50030-91) صادر شده است.

(1) حداکثر میزان جریان اکسیژن در لوله های فولادی کربن باید استانداردهای زیر را داشته باشد: هنگامی که فشار کمتر یا برابر با 0.1MPa باشد ، سرعت جریان باید 20m / s باشد. هنگامی که فشار بین 0.1 و 0.6MPa باشد ، سرعت جریان 13m / s است. وقتی فشار بین 0.6 تا 1.6MPa باشد ، سرعت جریان 10m / s است. هنگامی که فشار بین 1.6 تا 3.0MPa است ، سرعت جریان 8m / s است.　
(2) به منظور جلوگیری از آتش سوزی ، باید بخشی از خطوط لوله فولادی ضد زنگ آلیاژ دهنده های مس با طول کمتر از 5 برابر قطر لوله و کمتر از 1.5 متر نباید در پشت دریچه اکسیژن متصل شوند.　　
(3) خطوط لوله اکسیژن باید تا حد ممکن آرنج و انشعاب کمتری داشته باشند. باید به آرنجهای خط لوله اکسیژن با فشار کاری بالاتر از 0.1MPa مهر بزنید. جهت جریان هوا سر انشعاب باید در زاویه 45 باشد° تا 60° با جهت جریان هوا از لوله اصلی.　　
(4) در فلنج محدب مقعر جوش داده شده ، سیم جوش مس قرمز به عنوان مهر و موم Oring استفاده می شود ، که مهر و موم قابل اعتماد برای مقاومت در برابر شعله فلنج اکسیژن است.　　
(5) خط لوله اکسیژن باید دستگاه الکتریکی خوبی داشته باشد. مقاومت زمین باید کمتر از 10 باشدΩ، و مقاومت بین فلنج باید کمتر از 03/0 باشدΩ.　　
(6) برای تسهیل در تصفیه و جایگزینی خط لوله اکسیژن ، یک لوله تخلیه باید در انتهای خط اصلی اکسیژن در کارگاه نصب شود. قبل از ورود خط لوله اکسیژن طولانی تر به شیر تنظیم کننده کارگاه ، باید یک فیلتر نصب شود.

2. ملاحظات نصب
(1) تمام قسمتهایی که با اکسیژن در تماس هستند باید کاملاً چربی زدایی شوند و پس از چربی زدایی ، از هوای خشک بدون روغن یا ازت برای دمیدن استفاده کنید.
(2) برای جوشکاری باید از جوشکاری قوس آرگون یا جوشکاری قوس استفاده شود.

3. اقدامات احتیاطی عملکرد
(1) دریچه اکسیژن باید به آرامی باز و بسته شود. اپراتور باید کنار شیر بایستد و یک باره آن را باز کند.
(2) استفاده از اکسیژن برای دمیدن خط لوله یا استفاده از اکسیژن برای آزمایش نشت و فشار اکیداً ممنوع است.
(3) اهداف عملیاتی ، روشها و شرایط باید از قبل با جزئیات توضیح داده شود.
(4) دریچه های اکسیژن دستی با قطر بیشتر از 70 میلی متر مجاز به کار هستند ، هنگامی که اختلاف فشار بین جلو و عقب شیر به 0.3MPa کاهش می یابد.

4. اقدامات احتیاطی برای نگهداری
(1) خط لوله اکسیژن باید مرتباً بررسی و نگهداری شود ، هر 3 تا 5 سال یک بار زنگ زده و رنگ آمیزی شود.
(2) شیر اطمینان و فشار سنج روی خط لوله باید به طور منظم ، هر سال یک بار بررسی شود.
(3) دستگاه زمینی کامل.
(4) قبل از عملیات شعله ، جایگزینی و تصفیه باید انجام شود. میزان اکسیژن موجود در گاز دمیده شده باید بین 18 تا 23 درصد باشد.
(5) انتخاب شیرآلات ، فلنج ها ، واشرها ، لوله ها و اتصالات باید با مقررات مربوطه در مقررات فنی ایمنی گاز اکسیژن و گاز مربوطه مطابقت داشته باشد (GB16912-1997 GB).
(6) پرونده های فنی ، کارکنان و تعمیر و نگهداری قطار را ایجاد کنید.

5. سایر اقدامات ایمنی
(1) پرسنل ساخت و ساز ، تعمیر و نگهداری و بهره برداری از شرکت ماکت با اطمینان توجه می کنند.
(2) هوشیاری مدیران را بهبود ببخشید.
(3) ارتقا سطح علم و فن آوری.
(4) به طور مداوم برنامه اکسیژن رسانی را بهبود ببخشید.

نتیجه
دلیل اصلی منع شدن دریچه دروازه این است که در اثر اصطکاک به دلیل حرکت نسبی سطوح آب بندی (یعنی باز و بسته شدن شیر) ، سطح آب بندی شیر دروازه آسیب می بیند. هنگامی که سطح آب بندی آسیب دید ، پودر بیرون از سطح آب بندی سقوط می کند. آتش گرفتن چنین پودر tinyiron آسان است و این خطر واقعی است.

در واقع ، شیرهای دروازه بر روی خطوط لوله اکسیژن ممنوع است. دریچه های دیگر مانند شیرهای کره زمین نیز دچار حوادث می شوند. سطح آب بندی گلوبال نیز آسیب خواهد دید و ممکن است خطر نیز وجود داشته باشد. تجربه بسیاری از شرکت ها این است که دریچه های ساخته شده از آلیاژهای مس برای خطوط لوله اکسیژن به جای شیرهای فولادی ضد زنگ کربن استفاده می شوند.

دریچه های آلیاژی مبتنی بر مس دارای مزایای مقاومت مکانیکی بالا ، مقاومت در برابر سایش و ایمنی خوب (بدون برق ساکن) هستند. دلیل اصلی آن این است که سطح آب بندی شیر گیت بسیار آسان پوشیده می شود و در نتیجه پر می شود. در مورد کاهش عملکرد آب بندی مشکلی نیست.

در حقیقت ، بسیاری از خطوط لوله اکسیژن که از دریچه های گیت استفاده نمی کنند نیز دارای حوادث انفجاری هستند که به طور کلی در لحظه ای اتفاق می افتد که اختلاف فشار بین دو طرف شیر زیاد باشد و دریچه سریع باز شود. همچنین بسیاری از حوادث نشان داده اند که منابع احتراق و مواد قابل احتراق علت اصلی هستند. منع استفاده از شیر گیت فقط وسیله ای برای کنترل مواد قابل احتراق است و هدف همان حذف منظم زنگ زدگی ، چربی زدایی و ممنوعیت روغن است. همانطور که برای کنترل سرعت جریان و بهبود زمین استاتیک برای از بین بردن منبع احتراق. به نظر من ماده شیر اولین عامل است. مشکلات مشابه در خطوط لوله هیدروژن رخ می دهد. مشخصات جدید کلمات دریچه های ممنوعیت ورودی را حذف کرده است ، که اثبات روشنی است. نکته اصلی یافتن دلیل آن است. بسیاری از شرکت ها در واقع به فشار کار اهمیتی نمی دهند ، اما شیرهای آلیاژی مبتنی بر مس را اتخاذ می کنند. حوادث انفجاری نیز رخ خواهد داد. بنابراین ، کنترل منبع آتش و مواد قابل احتراق ، با دقت حفظ خط لوله و توجه به ایمنی از مهمترین موارد است.